Paranoia.

De verwarring in mijn ogen
is compleet.
Elke kleur heeft
een andere schaduw.
Het (on)recht vervaagd,
toegestaan,
door mijn hersenen.
Veroordeeld
door mijn ziel.
De paranoia is
ondraaglijk.
Mijn zelfvertrouwen
nihil.

Mijn eigen geweten
scheldt me verrot.
Heb handen nodig
voor mijn oren,
ogen,
mond,
valium.
Als een pact
met de duivel.


nachtschade 02-07-2004
Ingezonden gedicht